DE AANVAL
Pointe du Hoc en Omaha Beach: waar het gevecht het hevigst was
De klifaanval en 'Bloody Omaha' — wat zich op deze grond afspeelde, en wat er vandaag nog van rest.
Bekijk Normandië-dagtochten op GetYourGuide ↗De kliffen van Pointe du Hoc
Tussen Utah en Omaha stond een Duitse batterij bovenop kliffen van zo'n dertig meter — bijna loodrecht, recht uit de kust oprijzend. Op de ochtend van 6 juni beklommen ongeveer 225 Amerikaanse Rangers onder luitenant-kolonel James Rudder die kliffen onder vuur om geschut te vernietigen dat beide Amerikaanse stranden kon bestrijken. Het was een missie van buitengewoon gevaar: tegen de tijd dat de ontzetting hen twee dagen later bereikte, waren slechts ongeveer 90 van de 225 nog in staat om te vechten. De site is bijna exact bewaard zoals de slag haar achterliet, en erdoorheen wandelen is de meest directe kennismaking met de aanval die de dag te bieden heeft.
De door kraters getekende grond
Pointe du Hoc is vandaag een maanlandschap. Diepe bomkraters doorploegen de klifrand, en verbrijzelde betonnen kazematten en bunkers staan open naar de lucht en de zee; je kunt erin afdalen en over de gebroken grond naar buiten lopen. Anders dan de stranden, die tijd en getij weer glad en kalm hebben gemaakt, ziet Pointe du Hoc er nog steeds uit als een slagveld. Het is vaak de meest fysiek indrukwekkende stop van de hele dag, juist omdat de grond zelf de herinnering draagt.
Bloody Omaha
Omaha was het duurste van de vijf stranden. De Amerikaanse 1e en 29e Infanteriedivisie landden in geconcentreerd vuur vanaf de kliffen; Compagnie A van het 116e Infanterieregiment verloor bijna negen op de tien man in de eerste golven, en aan het einde van de dag waren er ongeveer 2.400 Amerikaanse slachtoffers — meer dan op welk ander strand ook. Ruwweg 34.000 man waren hier tegen het vallen van de avond aan land gekomen. De naam 'Bloody Omaha' werd in één enkele ochtend op dit zand verdiend.
Het strand vandaag, en 'Les Braves
Wat de meeste bezoekers van hun stuk brengt, is hoe sereen Omaha er nu uitziet — een breed, mooi, open strand waar gezinnen wandelen en het getij komt en gaat. Als je er staat, zijn de gebeurtenissen van 1944 onzichtbaar, en juist daarom is een gids van belang. Op het zand bij Saint-Laurent-sur-Mer staat 'Les Braves', een monumentaal roestvrijstalen beeld van de Franse kunstenares Anilore Banon, gemaakt voor de 60e verjaardag in 2004: drie grote vleugels — van hoop, van vrijheid, van broederschap — die uit het strand oprijzen ter ere van de mannen die hier landden.